Salamat Nanay at Tatay

nang mabasa ko ang entry ni Lord CM na OFW Bloggers Manifesto nabahala din ako sa impormasyong ipinamahagi niya sa atin patungkol sa naisulat ng isang blogero sa bloga niya tungkol sa mga OFWs. hindi ko rin maunawan ang mga salitang binitawan ni Mike Avenue tungkol sa mga kapwa niya pinoy.

bago ang lahat, nais kong sabihin na nirerespeto ko ang mga binitiwang salita ni Mike Avenue dahil itinuro sa akin ng mga magulang ko na respetuhin ang mga kapwa ko. at tutal bloga nya ang sinulatan nya ng opinyon nya.. eto naman ang opinyon ko..

tatlong gulang ako noon nang kinailangan akong kupkupin ng lola ko dahil ang mga magulang ko ay kailangang lumikas papuntang amerika para makahanap ng mas magandang takbo ng buhay. dekada 80 pa lang noon. ngayon ay nasa taong 2009 na tayo. lagpas ang 20 taon na ang lumipas at wala pa din akong nakitang gaanong kaunlaran sa pilipinas kung ekonomiya ang pag-uusapan.

"Ikakatwiran na walang pag-asa dito. Mahirap ang buhay dito. O talagang mahilig lang ang iba sa “piso tamang barko”. Meron din naman dito. Kaya lang, ang mga bagay na narito, ayaw naman natin. Para lang din sinabing “walang akong magawa”. Marami ka naman pwedeng gawin. Kaya lang, itong mga bagay na available na gagawin mo, ayaw mong gawin, tinatamad kang gawin o may iba kang gustong gawin."

kung hindi nagtiis at nagsumikap ang mga magulang ko ay hindi rin uunlad ang buhay namin at ang buhay ko. hindi ko makakamit ang mga gusto ko sa buhay. lilinawin ko na hindi sila tamad (dahil kung tamad sila ay mas walang mangyayari sa buhay namin) at may sari-sarili silang trabaho bago sila umalis ng pilipinas. hindi rin nila ginustong iwan ang pamilya nila pero kailangan para makakain ako, makapag-aral ako, mabuhay ako, maging mabuting mamamayan, at matutunan na ang buhay ay patuloy na laban. maaari ngang marami silang pwedeng gawin, pero limitado sapagkat ang gobyerno ay hindi nagbibigay ng sapat na suporta. hindi ba't marami din silang dahilan? gusto ba ng marami sa atin na mawalan ng tirahan, trabaho, pagkain, pag-aaral? anu ang dahilan ng gobyerno dito? na matigas ang ulo ng mga mamamayan nila? kung ganun, habang buhay na lang magsisisihan ang gobyerno at ang mamamayan.

"Isa lang dahilan kung bakit nagpapaalipin sa ibang lahi ang mga Pinoy. PERA. Masasabi kong iyan ang nag-iisang dahilan. Kaya nga mas gusto pang gawing panginoon ang mga dayuhan para sa salapi. Hindi dahil sa kung ano pa man at sino pa man. Ang ibang dahilang maiisip mo, bagamat nasa estado ng pagsasakripisyo at pagpapakahirap, babagsak at babagsak din sa kategoryang pera ang dahilan."

nais kong itanong sa'yo kung nadadaan mo pa sa pagaalay ng tinapay si manong driver upang maihatid ka nya sa trabaho mo. o kung pwede mong abutan na lang ng ulam ang may-ari ng gasolinahan para bigyan ka nya ng karga na kulang kulang 100 pesos per gallon (salamat anj. hehe.) o kung tatanggap ka rin ng anim na pirasong pandesal kada buwan mula sa amo mo kabayaran ng trabaho na ginagawa mo para sa kanya. bakit nga ba nagttrabaho ang mga tao kung hindi para sa perang susuwelduhin niya at ipambibili ng pagkain upang mabuhay--hindi lang sya pero pati na rin ang mahal niya sa buhay. lilinawin ko din na hindi tinrato ng mga magulang kong panginoon ang mga dayuhan at ang salapi, dahil isa lang ang Panginoon natin, at dun nila nakuha ang lakas ng loob at patuloy na paniniwala na may pag-asa pa din, at ng sana'y hindi sila husgahan ng ibang tao at isiping pang-sariling kasiyahan ang hinangad nila. lalo ang mga naiwan nilang mga anak at magulang.

"Hindi sila magpapaalipin sa ibang lahi dahil sa Pilipinas. Tinanggihan nga nila ang Pilipinas. Nawalan sila ng pag-asa sa Pilipinas. (At nakakapagtaka, ang bansang iniwan nila sa ere noon ay ang bansa ring tumatawag sa kanila na mga bagong bayani ngayon.) Ang dahilan ng pagtatrabaho ng isang OFW ay upang maiangat ang kabuhayan ng pamilya at sarili. Hindi dahil gustong maiambag ang sakripisyo sa bansa. Hindi upang magpakabayani. Walang ganoon. Dahil kung ganoon, pwede namang makatulong nang hindi umaalis. Ang totoo, lahat ay sa sariling motibo lamang nabubuhay. Gustong-gusto kasing maging Victoria’s Secret ang ginagamit na pabango ng asawa na dati’y White Flower lamang."

iniwan nga ba nila sa ere ang bansa nila, o ang bansa nila ang nagpabaya at iniwan sila sa ere. iwan ka man ng bansa mo sa ere, hindi ba't maghahanap ka ng ibang lugar kung saan mabibigyan mo ng wastong buhay ang pamilya mo (at hindi ibig sabihin nito ay gumamit ng Victoria's Secret na lotion, o magsuot ng Hollister na tatak ng damit, o kung anu anu pang brand names)? tama rin na bawat tao ay may sariling motibo, hindi lahat ay brand names. ang iba ay makatapos ng pag-aaral ang kanilang anak. ang iba naman ay tulungan ang mga magulang. at ang iba naman ay makahinga ng maayos. kung ang motibo ng iba ay tumambay sa kanto para mag-yosi at uminom ng alak na dinagdag na lang ulit sa utang nila, motibo nila yun. kung ang iba naman ay umasa na lang sa perang dadating galing sa kamag-anak na OFW (dahil hindi talaga kasya ang 300 pesos minimum wage per day), motibo nila yun. kung ang iba naman ay nagpa-akit sa masamang bisyo habang nagttrabaho ang inang OFW, motibo nila yun.

ilang OFW ang kilala ko na nagsikap at napaginhawa ang mga mahal nila sa buhay. hindi lang yun ang ginawa nila, nakapag-patayo pa din sila ng negosyo sa pilipinas na nakapag-bigay tulong sa ekonomiya ng bansa at nakapag-bigay trabaho sa ilang taong nangangailangan.

siguro ay mas nirerespeto ko lang ang motibo ng mga magulang ko na mapag-aral ako at mabuhay na may respeto sa kanila at sa mga taong nakapaligid sa akin. at ganun na din para sa mga kapatid ko dahil hindi lang ako ang binuhay nila.

lilinawin ko din na hindi lahat ng mga OFWs ay katulad ng mga magulang ko noong pinagdaanan nila yun. ang iba siguro ay makasarili din.

eto po ang pahayag ni Mike Avenue: Tsokolate
kung hindi nyo makita dahil invited readers lang ang welcome, ay eto po ang alternate link: Tsokolate

pasensya kung napahaba.. apektado lang talaga. salamat sa nagtyagang magbasa..